Relacja z IV Konferencji Bezpieczeństwo i Ochrona Pracy
Niepowtarzalna atmosfera sprzyjająca szczerym rozmowom na tematy trudne i delikatne. Za mało czasu, aby poruszyć wszystkie, nurtujące nas problemy. Mnóstwo pytań z sali, ożywione dyskusje w kuluarach oraz zaangażowanie uczestników, którzy zostali do końca mimo znacznego opóźnienia popołudniowych warsztatów. Tak zapamiętamy IV Konferencję Bezpieczeństwo i Ochrona Pracy. Jako Fundacja Akademia Społecznej Inspekcji Pracy, główny organizator wydarzenia, wracamy z niej z ogromną wdzięcznością wobec ludzi, którzy nadali temu spotkaniu wyjątkowy charakter.
Konferencja odbyła się 1 października 2026 r. w auli Uniwersytetu WSB Merito w Łodzi. Wydarzenie przygotowaliśmy wspólnie z uczelnią oraz Stowarzyszeniem Forum Społecznej Inspekcji Pracy, pod Patronatem Honorowym Głównego Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy. Konferencja miała charakter praktyczny i skierowana była przede wszystkim do społecznych inspektorów pracy i pracowników służby BHP. Zależało nam na spotkaniu osób, które w swoich zakładach podejmują interwencje, rozmawiają z pracownikami i pracodawcami, a często także szukają odpowiedzi na pytania, których nie da się zamknąć w jednej instrukcji.
Tegoroczny temat to: „Dobrostan psychiczny i zdrowie pracowników w erze zmian – rola społecznych inspektorów pracy w budowaniu bezpiecznego i wspierającego środowiska pracy”. Za tym tytułem stała bardzo konkretna potrzeba – potrzeba porozmawiania o człowieku w pracy, jego obciążeniach i relacjach z innymi. O sytuacjach, w których pracownik potrzebuje wsparcia, a osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo musi wiedzieć, jak zareagować. Zainteresowanie uczestników pokazało, jak bardzo takie spotkania są potrzebne.
Od początku towarzyszyła nam świetna atmosfera. Uczestnicy chętnie zabierali głos i włączali się w rozmowy, a otwartość prelegentów sprzyjała zadawaniu pytań. Dla nas, z perspektywy zarządu Fundacji, szczególnie cenne było właśnie to, że tak wiele osób chciało aktywnie współtworzyć konferencję. Zarówno uczestnicy, jak i prelegenci przyjechali z własnymi doświadczeniami i gotowością do podzielenia się nimi. Dzięki temu nawet trudne tematy mogły wybrzmieć w warunkach wzajemnej życzliwości, bez zbędnego dystansu między salą a sceną.
O zdrowiu psychicznym, przeciążeniu czy trudnych relacjach zawodowych nie zawsze łatwo mówi się publicznie. Wymaga to zaufania do rozmówców i przekonania, że własne pytanie zostanie potraktowane poważnie. W Łodzi było miejsce zarówno na wypowiedzi osób od dawna zajmujących się ochroną pracy, jak i na poszukiwanie odpowiedzi przez tych, którzy dopiero mierzą się z nowymi problemami. Tę otwartość uznajemy za jedną z największych wartości tegorocznego wydarzenia.
Część prelekcyjną otworzyła prof. dr hab. med. Jolanta Walusiak-Skorupa, dyrektor Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi. Jej wystąpienie poświęcone pracy w erze zmian wprowadziło uczestników w problematykę ryzyk psychospołecznych oraz ochrony zdrowia psychicznego pracowników. Był to ważny punkt wyjścia do całego dnia: pozwalał spojrzeć na dobrostan w kontekście zdrowia pracujących i profilaktyki, a następnie przejść do roli osób, które mogą wspierać działania w tym obszarze bezpośrednio w zakładach.
Katarzyna Adamczyk, prezes Fundacji Akademia Społecznej Inspekcji Pracy, postawiła niezwykle ważne pytanie: „Czy społeczny inspektor pracy może uratować komuś głowę?”. Wystąpienie dotyczyło zdrowia psychicznego, relacji oraz miejsca społecznej inspekcji pracy w budowaniu wspierającego środowiska. Jak się okazało, odpowiedź na to pytanie jest jednoznaczna – tak. Aleksandra Romel, ekspertka HR i HSE oraz wykładowca UWSB Merito, zajęła się z kolei różnicą między bezpieczeństwem w teorii a codzienną praktyką, przyglądając się temu, co decyduje o zachowaniu pracownika. Oba tematy dobrze korespondowały z praktycznym charakterem spotkania.
Prawne aspekty ochrony pracowników przybliżył dr Konrad Adamczyk, inspektor pracy z Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi. Tematem jego prelekcji były mobbing i dyskryminacja w miejscu pracy oraz zmiany w przepisach dotyczących tych zagadnień. Piotr Tokarski, reprezentujący Ogólnopolską Federację Przedsiębiorców i Pracodawców Przedsiębiorcy.pl, przedstawił perspektywę pracodawców, podejmując kwestię dobrostanu jako kosztu i inwestycji. Zestawienie tych spojrzeń poszerzało rozmowę o odpowiedzialność za warunki pracy.
Marcin Stanecki, radca prawny i specjalista ds. BHP, były Główny Inspektor Pracy PIP, omówił temat nowych uprawnień Państwowej Inspekcji Pracy. Katarzyna Mołas, dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Łodzi, przybliżyła prewencję w ZUS w ramach wystąpienia poświęconego Wizji Zero. Z kolei Anna Kaczmarkiewicz z firmy Faraone mówiła o pierwszej pomocy psychologicznej jako elemencie budowania kultury bezpieczeństwa. W programie znalazło się więc miejsce zarówno na perspektywę instytucjonalną, jak i na wsparcie, którego człowiek może potrzebować w bezpośrednim kontakcie z drugą osobą.
Barbara Makowska, ekspertka wellbeing i HSE, przedstawiła temat oceny ryzyka psychospołecznego na podstawie danych z zakładu pracy. Jej wystąpienie zwracało uwagę na możliwość wykorzystania informacji dostępnych w organizacji do rozpoznawania problemów wymagających reakcji. Andrzej Wieder z firmy Milwaukee poświęcił swoją prelekcję zdrowiu i dobrostanowi w trudnym środowisku pracy. Tak szeroki zakres wystąpień pozwalał łączyć rozmowę o zdrowiu psychicznym z technicznym bezpieczeństwem i warunkami, w jakich pracownicy wykonują codzienne zadania.
Wyjątkowo intensywnie przebiegał panel dyskusyjny z ekspertami, moderowany przez dra Konrada Adamczyka. Uczestniczyli w nim dr Łukasz Prysiński, psycholog i wykładowca UWSB Merito, Katarzyna Mołas, dyrektor ZUS II Oddziału w Łodzi, oraz Beata Żurek, członek Rady Programowej Fundacji Kultury Bezpieczeństwa, zawodowo Head of HSE w Airbus Helicopters Polska. Spotkały się tu doświadczenia psychologii, instytucji prowadzącej działania prewencyjne i praktyki zarządzania bezpieczeństwem w przedsiębiorstwie. Szybko dołączył do nich głos uczestników.
Z sali padało bardzo dużo pytań. Kolejne wypowiedzi otwierały następne wątki, a odpowiedzi ekspertów stawały się punktem wyjścia do dalszej rozmowy. Uczestnicy aktywnie korzystali z możliwości bezpośredniego kontaktu z panelistami. Było w tym duże zainteresowanie i potrzeba pogłębienia poruszanych zagadnień. Dla organizatorów to szczególnie ważny sygnał: przygotowany program trafił w sprawy, z którymi odbiorcy rzeczywiście chcieli się zmierzyć, a formuła debaty dała im przestrzeń do wyrażenia własnych wątpliwości.
Z perspektywy prowadzenia takiego wydarzenia najłatwiej byłoby pilnować wyłącznie zegarka. W Łodzi zegar miał jednak poważną konkurencję w postaci kolejnych pytań. Rozmowa nabrała własnej dynamiki, a zainteresowanie sali sprawiało, że trudno było zamknąć ją w pierwotnie przewidzianym czasie. Wydłużające się wystąpienia i debaty miały oczywiście konsekwencje dla harmonogramu. Zarazem pokazywały, jak duża jest potrzeba rozmowy o zagrożeniach psychospołecznych i jak wiele pozostaje do wspólnego przepracowania.
Ważną część konferencji stanowiła wymiana doświadczeń i dobrych praktyk SIP oraz służby BHP. Swoją perspektywę wnieśli Krzysztof Urzędowicz, wieloletni ZSIP w Veolia Energia Łódź S.A. i wiceprezes naszej Fundacji, oraz Paweł Hetmanowski, zakładowy społeczny inspektor pracy w ENEA Operator Sp. z o.o. W tej części wystąpił również Marian Kowalski, ZSIP w PGE GiEK S.A. Oddział KWB Bełchatów, a zarazem prezes Stowarzyszenia Forum SIP.
Do rozmowy o praktyce dołączyli Katarzyna Tymińska, społeczna inspektor pracy w Górnośląskim Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach i sekretarz Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, a także Tomasz Oko, wykładowca akademicki, twórca facebook’owej grupy „BHP dajemy radę”, zawodowo specjalista ds. BHP w Polski Tytoń S.A. Ostatnie z wymienionych wystąpień szczególnie pobudziło ciekawość uczestników – Pan Tomasz Oko opowiedział o luce pomiędzy obowiązkiem udzielania pierwszej pomocy a przygotowaniem do psychologicznych następstw zdarzenia, proponując autorski model S.P.O.K.Ó.J. (więcej o tej koncepcji będzie można przeczytać w monografii pokonferencyjnej).
Obecność osób działających w tak różnych środowiskach zawodowych pozwoliła poszerzyć spojrzenie na codzienną pracę na rzecz bezpieczeństwa. Dawała też okazję do porównania doświadczeń ponad granicami branż i perspektyw zawodowych.
Rozmowy kuluarowe zasługują w tej relacji na osobne miejsce. Miało się wrażenie, że mogłyby trwać bez końca. Przerwa kawowa była okazją do kontynuowania rozpoczętych wątków, zadawania kolejnych pytań i bliższego poznania innych uczestników. Dyskusje toczyły się z dużą swobodą, ale nie traciły merytorycznego charakteru. To właśnie w takim kontakcie łatwiej dopowiedzieć szczegół, na który wcześniej zabrakło czasu, albo wyjaśnić, dlaczego przedstawione zagadnienie ma tak duże znaczenie w konkretnym środowisku pracy.
Naturalnym przedłużeniem tych rozmów były stoiska partnerów i wystawców. Uzupełniały program o bezpośredni kontakt z przedstawicielami instytucji, organizacji oraz firm oferujących rozwiązania związane z bezpieczeństwem pracy. Można było zapoznać się z ich działalnością i ofertą, dopytać o praktyczne zastosowania oraz porozmawiać o potrzebach własnego zakładu. Obecność wystawców dobrze współgrała z formułą konferencji: wiedza przedstawiana w auli miała obok siebie przestrzeń do bardziej indywidualnej rozmowy.
Za udział i współpracę serdecznie dziękujemy naszym Partnerom i Wystawcom, bez których wydarzenie nie mogłoby się odbyć. Byli z nami: Okręgowy Inspektorat Pracy w Łodzi, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi, Fundacja Kultury Bezpieczeństwa, firma Faraone Poland, firma Milwaukee Tool CEE, Ogólnopolska Federacja Przedsiębiorców i Pracodawców Przedsiębiorcy.pl, JSP Safety Poland oraz ATG Hand Care (Pvt) Ltd. Doceniamy Waszą obecność, gotowość do rozmowy oraz wkład w praktyczny wymiar wydarzenia. Podziękowania kierujemy również do patrona medialnego „ATEST – Ochrona Pracy”, który zawsze chętnie wspiera inicjatywy i wydarzenia skierowane do społecznych inspektorów pracy.
Popołudniowe warsztaty rozpoczęły się z dużym opóźnieniem. Wzmożone dyskusje i liczne pytania z sali wydłużyły czas wystąpień oraz debat, przez co kolejne części programu przesunęły się względem planu. Wiemy, że dla uczestników oznaczało to zmianę organizacji dnia i dodatkowy wysiłek. Dlatego z tym większym uznaniem przyjęliśmy fakt, że duża część osób została do końca i wzięła udział w warsztatach. Dziękujemy za cierpliwość i za czas, który zdecydowaliście się spędzić z nami mimo późniejszej pory.
Warsztaty zachowały przy tym niezwykłą energię. Nie zabrakło żywiołowych dyskusji, dużego zaangażowania i prawdziwych emocji. Uczestnicy aktywnie włączali się w pracę, reagowali na podejmowane zagadnienia i dzielili własnymi refleksjami. Po intensywnym dniu nadal chcieli rozmawiać i korzystać z możliwości praktycznej nauki. Dla prowadzących i organizatorów była to jedna z najbardziej wymownych ocen wartości spotkania: zainteresowanie trwało mimo zmęczenia i opóźnienia.
Justyna Wachnicka z Fundacji Kultury Bezpieczeństwa poprowadziła zajęcia „Czytaj grupę, zanim zaczniesz ją zmieniać”. Katarzyna Adamczyk pracowała z uczestnikami nad zaufaniem, autorytetem i PR społecznego inspektora pracy. Natomiast warsztaty Anny Kaczmarkiewicz poświęcone emocjonalnemu wsparciu w kryzysie zostały przeniesione do formuły on-line (w trosce o dobrostan uczestników, zmęczonych po tak intensywnym dniu). Każdy z tych tematów dotykał innego obszaru praktyki, z którym uczestnicy mogą zetknąć się w swojej pracy.
Szczególna wartość warsztatów polegała na możliwości dłuższego zatrzymania się przy konkretnym zagadnieniu. Zaufanie do społecznego inspektora pracy czy sposób udzielania wsparcia trudno sprowadzić do kilku haseł na slajdzie. Potrzebna jest rozmowa, możliwość zadania pytania i przyjrzenia się własnym reakcjom. Żywiołowość tej części wydarzenia pokazała, jak mocno poruszana tematyka angażuje uczestników. Emocje były naturalną częścią pracy nad sprawami, które dotyczą ludzi i ich wzajemnych relacji.
Właśnie połączenie wiedzy z gotowością do takiej rozmowy sprawiło, że uznajemy IV Konferencję BiOP za wydarzenie wyjątkowe. Zapamiętamy otwartość uczestników, ich aktywność podczas panelu oraz dyskusje, które nie mieściły się w ramach wyznaczonych godzin. Jako organizatorzy otrzymaliśmy też ważną wskazówkę na przyszłość: trzeba zapewniać jak najwięcej miejsca na pytania i bezpośrednią wymianę doświadczeń. Zainteresowanie nimi było tak duże, że uwzględnienie tej potrzeby staje się dla nas istotnym wnioskiem z tegorocznej edycji.
Serdecznie dziękujemy Współorganizatorom i Partnerom za wsparcie, a Głównemu Inspektorowi Pracy za Patronat Honorowy. Dziękujemy wszystkim prelegentom, panelistom i prowadzącym warsztaty za wiedzę oraz otwartość na kontakt z uczestnikami. Przede wszystkim jednak dziękujemy uczestnikom. To Wasze pytania i zaangażowanie nadały programowi tempo, którego nie sposób było przewidzieć wyłącznie na papierze.
Do poruszanych zagadnień można będzie wrócić. Już niedługo pojawi się recenzowana monografia z konferencji, którą przygotowuje Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. O terminie wydania poinformujemy niebawem na naszych mediach społecznościowych oraz na stronie internetowej. Już teraz zachęcamy do zapoznania się z artykułami w monografii zarówno osoby obecne w Łodzi, jak i tych, którzy nie mogli do nas dołączyć. Warto udostępnić je współpracownikom i potraktować jako punkt wyjścia do rozmowy w swoim zakładzie pracy. Tematy podjęte podczas konferencji pozostają aktualne również wtedy, gdy opadną już emocje towarzyszące spotkaniu.
Już dziś zapraszamy na V Konferencję Bezpieczeństwo i Ochrona Pracy w 2027 roku. Będzie nam bardzo miło spotkać się ponownie z uczestnikami tegorocznej edycji i powitać osoby, które dołączą do nas po raz pierwszy. Chcemy dalej rozwijać miejsce spotkania społecznych inspektorów pracy, służby BHP i wszystkich, którym bliskie jest zdrowie oraz bezpieczeństwo pracowników. Po 1 października wiemy, jak wiele mamy sobie jeszcze do powiedzenia. Dziękujemy za ten wyjątkowy dzień i do zobaczenia podczas kolejnej edycji!
Fotorelacja
PROGRAM
